Kodakan

Tumitigil ang mundo. Sumasama sa gulo. Gulong hindi masama. Kundi kulitan at masaya.

 Halika ka na at sumama.

 Kodakan na!

Tatlung Sulok at Ang Mukha

Sa pagnanais na makatagpo ng paksang magpapahiwatig ng tatsulok, panay buntong hininga lang ang naging kinahinatnan ng aking pagsasaliksik sa munting espasyo ko dito sa inuupang bahay. Wala. Puro mga kuwadrado at bilog at mga iregular na hugis lang ang makikita.

Kaya napaupo na lang ako sa silya kong kahoy at nagisip. Ang aking kaliwang kamay ay tangan ang aking baba samantalang nakaposisyon naman ang kanan hawak ang kaliwang siko. Tsaka biglang bumulagta sa akin ang isang ideya.

Bakit hindi ko na lang itatsulok ang mukha sa pamamagitan ng aking kamay. At eto ang naging resulta. Ikinabit ko sa tripod ang kamera at nagbakasaling makakuha ng magandang angulo gamit ang remote controller. Maraming nasayang na film baterya, at sa dami na ng pindot ang nagawa ko, wala pa rin maayos na kinalabasan. Subalit, sadyang may pasensya ang inyong aba. At sinubukan pilit makalikha ng kaaya-ayang larawan swak sa inyong panlasa.

Sana po ay maibigan nyo.

Kabilugan ng Buwan

Maglalathala sana ako ng retrato ng mga barya, sapagkat ito'y pisikal na halimbawa ng bilog, para sa lingguhang showcase ng mga retratong likha ng ..::ehem::.. sino pa eh 'di mga Pinoy! Subalit may nauna na pala sa akin, si kapatid na iRonnie kaya naisip kong baguhin na lang ang aking ilalahok. Naghalungkat ako sa baul ng aking mga nakuhanang retrato sapagkat mauubos na ang oras ng Huwebes, hindi na ako makakapagpiktyur pa at malamang hindi ko maipasok itong lathalaing kong ito. Sa tuwing huwebes po kasi lumalabas ang mga naggagandahang retrato sa Litratong Pinoy. Sa katunayan, ngayon ika-3 ng Abril ang simula ng adhikaing ito.

Sa aking paghahanap, wala ng ibang mas angkop pa kundi ang larawan ko ng buwan nung mahal na araw. Ayan sya. Bilog na bilog. Gamit ang aking manuwal at matanda-pa-sa-akin lente, sinikap kong makuhanan sya ng naka-hawak kamay lamang at hindi ginamitan ng tripod.

Napakabilog at napakaganda ng buwan sa retratong ito (sa tingin ko ha hehehe). Sumilip ako sa bintana kanina bago ko isulat ito, at ni balangkas ng katabing bahay ay 'di ko maaninag sa sobrang dilim. Nagtatago na kasi ang buwan. Wala na sya at marahil nasa kabilang parte ng daigdig, at doon nagbibigay ng liwanag sa dilim.

Nakakatuwang basahin ang iba't ibang retratong ipinakita ng kapwa ko retratista sa Litratong Pinoy. Subalit maliit pa lang -- kung tutuusin -- ang bilang namin, masayang isipin na ito ay simula ng pagbabahaginan namin sa isa't isa ng ideya, konsepto, kaisipan, at higit sa lahat, pagkakaibigan.